مراقبت های پرستاری زخم پای دیابتی

"مراقبت های پرستاری زخم پای دیابتی"

نوشته شده توسط: مدير سايت | مقالات | بازدید: 139 |

مراقبت های پرستاری زخم پای دیابتی

Nursing care for diabetic foot ulcers

دیابت به عنوان یکی از بیماری های غیر واگیر دار سهم زیادی از هزینه، زمان و نیروی انسانی نظام های سلامت را به خود اختصاص داده است. در حال حاضر با تغییر سبک زندگی و فرآیند های صنعتی، بروز دیابت و عوارض آن افزایش یافته است. بر این اساس زخم پای دیابتی یکی از عوارض شایع دیابت محسوب می شود. پرستاران، ارائه دهندگان خدمات مراقبت های بهداشتی هستند که به طور فعال در پیشگیری و تشخیص زود هنگام دیابت و عوارض آن مشارکت دارند. این افراد به نوعی مسئول تشخیص زود هنگام هرگونه تغییر در پوست و پا، مراقبت از پا، پانسمان و به کارگیری فناوری های جدید در درمان هستند. در نتیجه پرستاران به منظور ارائه ی خدمات موثر در ارتقای سلامت بیماران دیابتی باید در دوره های آموزشی ویژه حضور داشته باشند. همچنین برای استفاده از آخرین دستورالعمل های مراقبت از زخم های دیابتی از جمله زخم پا می توان به این افراد در کلینیک های مراقبتی زخم مراجعه نمود.

زخم پای دیابتی چیست؟

زخم پای دیابتی نوعی زخم باز است که معمولا در قسمت پایین پا ایجاد می شود. این زخم ها بیشتر در نواحی تحمل کننده وزن مانند کف پا، پاشنه پا، نوک انگشتان و سایر نواحی برجسته دیده می شوند. هر فردی که مبتلا به دیابت باشد، ممکن است به زخم پا دچار گردد. مردان مسن بیشتر از سایر اقشار جامعه ی دیابتی ها در معرض ابتلا به زخم های دیابتی هستند. همچنین افرادی که از انسولین استفاده می کنند نیز در معرض خطر ابتلا هستند. داشتن اضافه وزن، مصرف الکل و تنباکو نیز از دیگر موارد موثر در ایجاد زخم پای دیابتی هستند. همچنین بیماران عروقی در هنگام ابتلا به این زخم ها آسیب پذیری بیشتری دارند. چرا که توانایی بدن برای بهبود زخم ها کاهش پیدا می کند. این امر ممکن است خطر ابتلا به عفونت را در این بیماران افزایش دهد و روند بهبودی را به تاخیر اندازد.

 


زخم پای دیابتی

زخم دیابتی چگونه به وجود می آید؟

بیمار مبتلا به زخم پای دیابتی دچار نوروپاتی است. نوروپاتی در واقع نتیجه ی آسیب به اعصاب و سیستم عصبی است که در طی آن فرد ممکن است دچار ضعف در عضلات و بی حسی یا درد در آن ها گردد. در طی ابتلا به این زخم ممکن است فرد از مشکل آگاه نباشد و از وجود زخم ایجاد شده بی اطلاع باشد. نوروپاتی به دلیل افزایش سطح گلوکز خون در طول زمان ایجاد می شود. این اختلال معمولا در دست ها و پا ها به وجود می آید. زخم پای دیابتی ممکن است بر اثر بی حسی ناشی از نوروپاتی، گردش خون ضعیف، تحریک های ناشی از فشار و اصطکاک، ضربه و یا مدت زمان طولانی ابتلا به دیابت ایجاد گردد.

بیشتر بخوانید : درمان زخم پای دیابتی


زخم پای دیابتی

چه مراقبت هایی از زخم پای دیابتی صورت می گیرد؟

زخم پای دیابتی عمومی ترین علت بستری شدن در بیمارستان در میان بیماران دیابتی است. از سوی دیگر، این زخم ها در صورت عدم مراقبت های لازم می توانند منجر به عفونت، قانقاریا، قطع عضو و حتی مرگ شوند. درمان هایی که در مراکز درمانی تخصصی برای این بیماری انجام می شوند، عبارتند از: دارو درمانی، پانسمان، ایجاد عادت های بهبود دهنده و دبریدمان. پس از مراجعه ی شخص بیمار به کلینیک، متخصصان با بررسی سطح زخم به درمان های لازمه برای آن می پردازند. همه ی زخم ها عفونی نیستند. با این حال در صورتی که زخمی عفونی تشخیص داده شود باید برای آن دارو های آنتی بیوتیکی تجویز نمود. الگوی عفونت میکروبی در بیماران مبتلا به عفونت پای دیابتی نا هماهنگ است. بنابراین ارزیابی ویژگی های میکروبی و حساسیت آنتی بیوتیکی آن ها برای انتخاب آنتی بیوتیک مناسب برای مدیریت عفونت پای دیابتی توسط پزشک ضروری است.

دبریدمان شامل برداشتن بافت مرده، آسیب دیده یا عفونی زخم های دیابتی است که پتانسیل بهبود بافت های سالم باقی مانده را بهبود می بخشد. بسته به نوع بافت زخم، تکنیک های مختلف دبریدمان توصیه می شود. پانسمان سالین ساده نیز به آماده سازی بستر زخم کمک می کند. این پانسمان بسیار جذب کننده و همچنین چسبنده است. یکی از ارزان ترین پانسمان های مورد استفاده در سراسر جهان است. اما نیاز به تعویض مکرر پانسمان (دو یا سه بار در روز) بر اساس شدت زخم دارد. پانسمان ها باید قبل از برداشتن مرطوب شوند تا احتمال خونریزی به حداقل برسد. یک پاک کننده ملایم (پاک کننده نرمال سالین یا پاک کننده با pH خنثی) تحریک و ناراحتی زخم را به حداقل می رساند. هنگام درمان زخم باید پانسمان به مدت پنج دقیقه (بر اساس تجربه بالینی) به طور کامل با نرمال سالین خیس شود تا از ضربه و خونریزی شدید جلوگیری شود.

.



 
ايميل :  
موبايل :  
آدرس :